Celem projektu było poszerzenie własnej wiedzy i umiejętności w zakresie wykorzystania generatywnej sztucznej inteligencji (AI) w sztukach wizualnych. Projekt koncentrował się na eksperymentowaniu z technikami takimi jak jak modele dyfuzyjne, GANs czy DeepDream w tworzeniu różnorodnych form wizualnych – od grafik, przez animacje, aż po filmy. W efekcie projekt pozwolił na rozwój własnej twórczości artystycznej oraz metod jej prezentacji w środowisku cyfrowym. Projekt realizowany był od 3.07.2024 do 29.12.2024 roku i został sfinansowane przez Unię Europejską NextGenerationEU.
Zrównoważony rozwój i inkluzywność w sztuce cyfrowej:
Projekt realizowany był w pełni cyfrowo, co eliminowało konieczność użycia materiałów fizycznych, zmniejszając ślad węglowy. Stworzona w ramach projektu wideoinstalacje jest stworzona wyłącznie w formie cyfrowej, z audiodeskrypcją zgodną ze standardami WCAG 2.1. Projekt podkreśla także rolę kobiet w dyskursie dotyczącym nowych technologii i ich wpływu na sztukę, wskazując na ich wkład w rozwój sztuki i kultury w dobie sztucznej inteligencji.
Przyszłość sztuki i AI:
Realizacja projektu demonstruje potencjał współpracy osoby artystycznej i technologii, przy jednoczesnym zachowaniu refleksji nad etycznym i ekologicznym zastosowaniem narzędzi generatywnych. Dzięki temu projekt wyznacza nowe kierunki w sztukach wizualnych, łącząc tradycyjną kreatywność z nowoczesnymi technologiami.
Projekt polega na szeregu działań, których celem jest nabycie i pogłębienie, a następnie praktyczne wykorzystanie kompetencji związanych z tworzeniem form wizualnych za pomocą AI.
Projekt obejmuje:
Pobierz publikację: A inspiracje – nowe horyzonty wizualnosci w erze sztucznej inteligencji 2024
Pobierz artykuł: A inspiracje 2024
W ramach stypednium przeprowadziłam dyskusję online z artystkami Ivoną Tau i Agatą Lankamer. Jej celem jest ośmielenie osób artystycznych w różnym wieku do korzystania z narzędzi opartych o gen. AI: przekazanie wiedzy o przydatnych narzędziach, metodach i technikach pracy z AI. Podczas rozmowy poruszyłyśmy także kwestie etyczne i ekologiczne dotyczące trenowania własnych modeli i korzystania z rozwiązań chmurowych.
Na bazie pozyskanej w trakcie stypendium wiedzy, stworzyłam wideoinstalację AI Mirror: Everything Diffusion, która łączy refleksję nad technologią z krytyczną analizą jej wpływu na estetykę, ekologię i społeczeństwo. Opierając się na modelach generatywnych AI, takich jak MidJourney, zhackowałam proces twórczy, dodając referencyjne zdjęcia open-source – krajobrazy lodowców, śniegu i wody. Symbolizują one zarówno piękno natury, jak i destrukcyjny wpływ technologii, której centra obliczeniowe przyczyniają się do zmian klimatycznych.
Wideoinstalacja stawia pytania o to, co dzieje się z danymi w modelach AI – jak są one wchłaniane i przekształcane – oraz jak sprowokować sztuczną inteligencję do autorefleksji. Powstałe obrazy eksplorują charakterystyczne cechy estetyki AI, takie jak glitche, zakłócenia symetrii czy deformacje, wizualizując niedoskonałości technologii. Wideo dotyka także problemu związanego z wysokim progiem wejścia, z jakim muszą się mierzyć artyści, którzy chcą eksperymentować z trenowaniem własnych modeli.
Tytuł „Everything Diffusion” odnosi się zarówno do technicznego procesu dyfuzji w modelach AI, jak i do metaforycznej idei rozprzestrzeniania się wpływów technologicznych. Film zawiera audiodeskrypcję w języku polskim, przybliżającą zarówno jego treść, jak i tematykę generowania obrazów przez AI, czyniąc go dostępnym dla osób niewidomych i niedowidzących.
Projekt realizowany jest w ramach stypendium KPO dla kultury. Dofinansowanie z UE: 30 000